Doktorsvörn – Warsha Singh

Benedikt Magnússon, júní 12, 2015
Hvenær hefst þessi viðburður: 12. júní 2015 – 10:00
Staðsetning viðburðar: Aðalbygging
Nánari staðsetning: Hátíðarsalur

Háskóli ÍslandsFöstudaginn 12. júní ver Warsha Singh doktorsritgerð sína í vistfræðilíkönum við Raunvísindadeild Háskóla Íslands. Ritgerðin ber heitið: Bættar aðferðir við stofnmat sjávarbotndýra með notkun djúpfars (Towards efficient benthic survey design with the use of autonomous underwater vehicles).

Andmælendur eru dr. Michael Fogarty, forstöðumaður Ecosystem management program við Northeast Fisheries Science Center, Bandaríkjunum, og dr. Arthur Trembanis, dósent í haffræði og jarðvísindum við University of Delaware, Bandaríkjunum.

Leiðbeinandi var dr. Gunnar Stefánsson, prófessor við Raunvísindadeild Háskóla Íslands. Auk hans sátu í doktorsnefnd dr. Erla Björk Örnólfsdóttir, rektor Háskólans á Hólum, Jörundur Svavarsson, prófessor við Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands, og dr. Tómas Philip Rúnarsson, prófessor við Iðnaðarverkfræði-, vélaverkfræði- og tölvunarfræðideild Háskóla Íslands.

Dr. Hafliði Pétur Gíslason, prófessor og deildarforseti Raunvísindadeildar, stjórnar athöfninni.

 

Ágrip af rannsókn


Þetta verkefni fjallar um þróun aðferða við stofnmat botndýra á Íslandsmiðum með því að nota sjálfstýrt djúpfar til stofnmælinga og þróa aðferðafræði sem gerir slíkar mælingar öflugri. Notkun djúpfarsins til botndýrarannsókna á Íslandsmiðum var þróuð við rannsóknir á hörpudiski, Chlamys islandica (O.F. Müller), í Breiðafirði.

Þróuð var aðferð til stofnmats hörpudisks byggt á ljósmyndum teknum með djúpfari. Sýnt var fram á að endurtaka má slíkar mælingar og ná þannig gagnasafni sem leyfir mat á dreifni helstu mælikvarða s.s. þéttleika og stærðardreifingu tegunda. Upplýsingar um breytileika má síðan nota til að finna hagkvæmustu tilraunahögunina með þvi að meta fjölda sýna sem þarf til að ná nægilega nákvæmu stofnmati. Samanburður stærðardreifinga hörpudisks með djúpfari og skelfiskplóg sýndi bjagað og stærðarháð val plógsins. Aðferðafræðin sem þróuð var sýndi einnig hvernig ná má bestu sýnatöku fyrir lengdardreifingar með áherslu á að greina toppa í lengdardreifingum (og þá hugsanlega árganga) með gefnu öryggi. Almenn aðferð var þróuð til þessa, en hún ákvarðar besta fjölda sýna og sýnastærð sem lágmarkar kostnað við sýnatöku fyrir fyrirfram ákveðna nákvæmni. Prófaðar voru nokkrar aðferðir til sjálfvirkrar auðkenningar búsvæða hörpudisks byggt á myndum frá djúpfari. Aðferðina má nota sjálfvirkt á stór myndasöfn.

Í rannsókninni er þróuð aðferðafræði og ekki er reynt að draga líffræðilegar ályktanir. Aðferðirnar hafa almennt notagildi og má beita þeim á mörg mismunandi verkefni af þeirri gerð sem hér er fjallað um. Þetta er í fyrsta sinn sem djúpfar er prófað sem tæki til stofnmats á Íslandsmiðum.